شته ها (خانواده Aphididae )
شته ها از مهم ترین آفات گلخانه ها هستند كه تهدیدی جدی برای خیار گلخانه ای محسوب می شوند. در ابتدای چرخه زندگی این حشرات ماده موسس قرار دارد. این حشره ماده می تواند چندین نسل را بدون جفت گیری به وجود آورد. پس از گذشت مدتی تعداد شته ها به میزان زیادی افزایش می یابد. در این بین حشرات بالداری به وجود آمده اند كه می توانند با پرواز تمام گلخانه یا حتی گلخانه های دیگر را نیز به تصرف خود در آورند. اما شته ها چگونه به گیاه خسارت وارد می كنند؟ این حشرات شیره گیاه را می مكند و هنگامی كه تعداد زیادی شته این عمل را انجام دهند گیاه به تدریج ضعیف می شود و توانایی رشد آن هم كم می شود كه این پدیده مستقیماً روی میزان محصول به دست آمده اثر می گذارد. از طرف دیگر شته با انتقال عوامل بیماری زای گیاهی و نیز ترشح ماده ای چسبناك از انتهای بدن خود به نام عسلك كه محیط مناسبی برای رشد انواع قارچ ها فراهم می آورد نیز به گیاه آسیب وارد می كند. عسلك ترشح شده مورچه ها را نیز به سوی خود جلب می كند و باعث می شود كه مورچه ها گاهی خود، تخم شته ها را به گلخانه وارد كنند تا بعد از تكثیر شته، مورچه از شیره آن استفاده كند. لذا در بعضی موارد از شته ها به عنوان گاو مورچه ها نام برده می شود چرا كه مورچه ها عسلك شته ها را می دوشند و به مصرف تغذیه خود می رسانند. برای مبارزه با شته ها یكی از مهم ترین راه ها مبارزه با مورچه ها است. از طرف دیگر مبارزه با علف های هرز محیط گلخانه كه می توانند به عنوان پناهگاهی برای شته ها به شمار روند، استفاده از كفشدوزك هفت نقطه ای كه از شته ها تغذیه می كنند و نیز به كار گیری نوارهای زردرنگ چسبنده كه این حشرات را به خود جلب می كنند و پس از نشستن حشره روی آن به آن چسبیده و نابود می شوند، موثر خواهند بود. به عنوان آخرین راه مبارزه با شته ها و دیگر آفات گلخانه ها از سموم شیمیایی نیز استفاده می شود.

تریپس ها (راسته Thysanoptera)

حشرات كوچكی هستند كه برخی بالدار و برخی بدون بال هستند به این راسته از حشرات به دلیل داشتن ریشك هایی در روی بال «بال ریشكداران» گفته می شود. پنجه پای تریپ ها به جای ناخن، بادكش دارد كه برای چسبیدن به گیاه به كار می رود. این حشرات نیز از شیره گیاهان و از جمله خیار گلخانه ای تغذیه می كنند. البته معمولاً خسارت چندان بالایی به جای نمی گذارند مگر در مواردی كه تعداد آنها در گلخانه بسیار زیاد شود.

گاهی در روی گیاه خیار گونه هایی از پروانه های خانواده Lyonetidoe كه پروانه ها یا شب پره های مینوز نامیده می شوند هم فعالیت می كنند تخم های این پروانه ها اغلب در سطح زیرین برگ گذارده می شود و لارو خارج شده از آن وارد بافت داخلی برگ شده و تغذیه می كند. به تدریج با ادامه تغذیه این حشره اشكالی در برگ به وجود می آید كه در حقیقت مسیر حركت و تغذیه حشره درون برگ را نشان می دهد
 
آفات گلخانه ای ( مگس سفید )
در ابتدا باید یادآور شد كه مگس های سفید اصلاً مگس نیستند ولی به این نام شهرت دارند. این حشرات خرطوم نسبتاً بلندی دارند و مانند شته ها می توانند از شیره گیاه تغذیه كنند و از این طریق و نیز از طریق انتقال عوامل بیماری زای گیاهی خسارت خود را به خیار گلخانه ای وارد كنند. این مگس های سفید دارای گردسفیدی روی بال های خود هستند و به این دلیل است كه سفید به نظر می رسند. حشراتی كه از تخم به وجود می آیند و پوره سن اول نامیده می شوند متحركند. این مرحله به راحتی امكان گسترش این آفت را فراهم می كند زیرا به دلیل سبكی به راحتی به وسیله باد و عوامل دیگر جا به جا شده و سبب گسترش حشره در گلخانه ها می شوند. پوره های سنین بعدی ثابت هستند و پس از مدتی به حشره ای بدون بال تبدیل می شوند كه بال نیز

در مراحل بعد ظاهر می شود. مبارزه با این آفت با استفاده از قارچ های حشره كش مثل مایكوتال و یا استفاده از زنبور پارازیت Encarsia Formosa و نیز گونه های مشابه انجام می گیرد

۱. فن پایروکسیمیت معروف به اورتوس : در صورت بالا بودن جمعیت کنه ها ازش استفاده می شه ( البته لازم به ذکره که ما خودمون ازش استفاده کردیم و جواب نداد. حالا خود دانید)

۲. سان مایت

۳. هگزی تیازوکس : که ما خودمون همیشه از این سم استفاده می کنیم و خوشبختانه خوبم جواب می گیریم.


 

1-  رعایت بهداشت در گلخانه برای جلوگیری از سرایت بیماریها بسیار مهم است . هر چه رفت و امد اشخاص مختلف به گلخانه بیشتر باشد احتمال سرایت امراض بیشتر است .

2-  جلوی در ورودی ، یك قطعه بزرگ اسفنج گذاشته و آن را باید مرتباً با محلول ضد عفونی كننده خیس نمود تا از انتقال خاك آلوده و عوامل بیماری زا  بداخل گلخانه جلوگیری كرد.

3-  بعد از خاتمه دوره بهره برداری ، تمام بوته های خیار دوره قبل بایستی از گلخانه خارج نمود . وجود بوته ها در زمین تا دوره بعدی موجب تكثیر بیماری و انتقال آن به دوره بعد می شود .

4-    اگر سال بعد در همان زمین قبلی خیار كشت می گردد حتما خاك قبل از كشت  ضد عفونی گردد .

5-    علفهای هرز داخل گلخانه مرتباً حذف و علفهای هرز دور گلخانه را حداقل تا شعاع 2 متر مبارزه شیمیایی گردد.

6-    وقتی خاك رطوبت كافی دارد از آبیاری اضافی خودداری گردد.

7-    وجود رطوبت زیاد در فضای گلخانه باعث ایجاد و شیوع بسیاری از بیماریهای قارچی می گردد.

راهنمای تغذیه خیار گلخانه ای

 نویسنده :مهندس محمد رضا عبدالکریم زاده

قیمت :۱۰۰۰ تومان

 

نویسنده : مهندس محمد رضا عبدالکریم زاده

قیمت : ---

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 13 مرداد 1390    | توسط: مهندس مصطفی لشکری زاده گرمی    | طبقه بندی: افات وبیماری های خیار گلخانه ای،     | نظرات()